Zetten gewelddadige games aan tot het plegen van geweld? Of zijn gewelddadige games een reflectie van geweld in de samenleving? Dat zijn interessante vragen, zeker na de toenemende discussies rondom gewelddadige games. Onlangs gaf Jack Thomson games nog de schuld van de massale slachtpartij op Virginia Tech en Dr. Phil was het hier grotendeels mee eens. Een absoluut dieptepunt in de discussie rondom gewelddadige games.
Uit eerder onderzoek kwam naar voren dat gewelddadige games niet aanzetten tot het plegen van geweld. Alleen mensen met “instabiele persoonlijkheden” worden beïnvloed door het spelen van gewelddadige games. Daarbij neemt alleen de agressie voor een korte duur licht toe, wat nog erg ver ligt van het daadwerkelijk plegen van geweld in real life.
Wat men tot nu toe in deze discussie vergeet, is dat games, net als speelfilms en muziek, een veel gevallen thema’s en onderwerpen uit de samenwerking reflecteren.
In een artikel op Gaming Today staat een interessant artikel over dit onderwerp. De auteur, die zelf een goede vriend heeft verloren tijdens de schietpartij op Virginia Tech, vraagt zich af waarom mensen continu anderen en externe factoren de schuld geven, in plaats van zelf verantwoordelijkheid te nemen. De auteur stelt dat niet gewelddadige games aanzetten tot het plegen van geweld, maar dat geweld in de samenleving aan de basis ligt van de productie van gewelddadige games:
What came first? Car jacking or Grand Theft Auto? It’s not really a stretch to comprehend the fact that the games we see today are a product of our society and not the other way around. Perhaps instead of attacking the video game industry, Jack Thompson and others could actually go after real life criminals. In the end, games are simply a form of entertainment, and in most ways less violent than a random sampling of Hollywood films.
Zoals in het artikel wordt aangegeven, ligt de verantwoordelijkheid bij ouders om ervoor te zorgen dat hun kinderen niet in aanraking komen met gewelddadige games. Deze hebben niet voor niets een 16+ of 18+ rating.
Ook retailers moeten deze verantwoordelijkheid nemen en geen gewelddadige games verkopen aan minderjarigen. Wat mij betreft mogen hier ook strenge regels en straffen voor komen.
Dit alles neemt niet weg dat we nog steeds leven in een wereld waarin geweld wordt verheerlijkt en goedgepraat. Invasies in Irak, Afghanistan, Vietnam… waar te beginnen? Oorlogen die worden gerechtvaardigd, maar dat absoluut niet zijn.
Wapens die in de VS overal en altijd te koop zijn, werken bij de marine en landmacht gepresenteerd als iets avontuurlijks, fantastisch, iets goeds voor de samenleving. Continu geweld op televisie, terwijl er ook zoveel mooie dingen gebeuren. Leugens, bedrog, onverantwoordelijkheid.
De discussie rondom gewelddadige games is belangrijk, maar de manier waarop dat nu gebeurt, is niet juist. Wel is het typerend en logisch dat er op zo’n verkeerde manier wordt gedacht over gewelddadige games. Wat vast staat, is dat het verbieden van gewelddadige games niets gaat oplossen en dat mensen die met games zijn opgegroeid in de toekomst de (politieke) macht zullen krijgen. Dat gaat een interessante tijd worden.
[via: digg]
Gerelateerde artikelen:
2 Reacties op “Games en geweld vs geweld en games”
echte goede artikel cem
Amen.